DNS و DNS Server چیست؟

DNS و DNS Server چیست؟

DNS چیست؟

DNS در واقع یک استاندارد تکنولوژی است که برای مدیریت نام وبسایت‌ها و دامنه‌های موجود در اینترنت و تحت وب استفاده می‌شود.
به زبان ساده‌تر DNS را به یکی از روش‌های زیر می‌توان تعریف کرد:
 سخت‌افزار و یا نرم‌افزاری که در یک شبکه رایانه‌ای جهت پاسخگویی به درخواست‌های موجود تحت شبکه راه‌اندازی شده است. سیستمی که به کاربر اجازه می‌دهد به سادگی به جای وارد نمودن آدرس IP (که حفظ آن برای همگان سخت است)، با وارد کردن نامی ساده به سایر کامپیوترها و یا شبکه‌ها متصل شود. مثال: تکنولوژی DNS به شما این امکان را می‌دهد که نام وبسایت مورد نظر مانند link-doni.ir را در مرورگر وارد کنید و کامپیوتر شما به صورت خودکار آن را در اینترنت پیدا کند.

DNS Server چیست ؟

یکی از عناصر مهم و تاثیرگذار بر عملکرد DNS، مجموعه‌ای جهانی از DNS Serverها است.
DNS server به هر کامپیوتری تلقی می‌شود که در برای عضویت در سیستم نام دامنه (DNS) ثبت و شناخته شده باشد. در واقع با استفاده از DNS Server درخواست‌ها مدیریت می‌شوند.
هر سرور دی‌ان‌اس که برای هدف نرم‌افزاری خاصی در شبکه فعالیت می‌کند، دارای یک آدرس IP عمومی و دیتابیسی از نام‌ شبکه‌ها و آدرس‌ دیگر هاست‌های اینترنتی است . DNS Server ها در یک سلسله مراتب سامان‌دهی شده و فعالیت می‌کنند. در بالاترین رده این سلسله مراتب، اینترنت دارای 13 سرور اصلی یا ریشه (Root Servers) است که به دلیل نقش عمده، دیتابیس کامل و عملکرد جامعشان معروف می‌باشند. مالکیت این سرورها نزد کمپانی‌های معروف و مستقل از یکدیگر است.

هدف DNS Server

پاسخ این سوال را می‌توان از طریق سوالی دیگر فهمید: حفظ کدام‌یک آسان‌تر است؟ آدرس آی‌پی «176.9.115.11» یا نام www.link-doni.ir؟ اکثرمان بر این باوریم که حفظ نامی مانند link-doni از تعدادی عدد بدون ترتیب آسان‌تر است. پس وقتی می‌خواهیم به یک وبسایت مانند link-doni مراجعه کنیم، تنها آدرس www.link-doni.ir را در مرورگر وارد می‌کنم و تنها چیزی که لازم است به خاطرمان بسپاریم نام linkdoni است. این مورد برای وبسایت‌های دیگر مانند Google.com نیز صادق است. عکس این مورد نیز درست است. یعنی ما به عنوان یک انسان کلمات یک URL را می‌فهمیم و آن را بسیار راحت‌تر از آی‌پی به خاطر می‌سپاریم اما کامپیوتر‌ها و دستگاه‌های متصل به شبکه آدرس IP را متوجه می‌شوند. بنابراین برای دسترسی به وبسایت‌ها از DNS Server استفاده می‌کنیم نه تنها به این دلیل که تنها میخواهیم از نام‌های آسان قابل فهم برای انسان استفاده کنیم بلکه به این دلیل که کامپیوترها برای دسترسی به وبسایت‌ها نیاز به استفاده از آدرس IP دارند. در این مابین سرور دی‌ان‌اس به عنوان مترجمی بین دامنه و IP عمل می‌کند.

DNS recursor:  می توان این مرجع را یک کتابدار دانست که از او خواسته می شود کتاب خاصی را در جایی از کتابخانه پیدا کند DNS recursor سروری است که برای دریافت درخواست از سیستم های کلاینت از طریق برنامه هایی مانند مرورگرهای وب ،طراحی شده است. به طور معمول ، recursor مسئول انجام درخواست های اضافی به منظور جلب رضایت درخواست DNS کاربر است.

Root nameserver: روت سرور اولین قدم در ترجمه (حل و فصل) نام میزبان قابل خواندن فرد به آدرس IP است. می توان مانند یک فهرست در کتابخانه فکر کرد که به رک های مختلف کتاب اشاره دارد معمولاً به عنوان مرجعی برای مکان های خاص دیگر عمل می کند.

TLD nameserver: سرور دامنه سطح بالا (TLD) را می توان یک مجموعه خاص از کتابها در کتابخانه دانست. این سرور نام مرحله بعدی در جستجوی آدرس IP خاص است و آخرین قسمت نام میزبان را میزبانی می کند (در example.com،سرور TLD همان «com»است).

Authoritative nameserver: این سرور نام نهایی را می توان به عنوان یک فرهنگ لغت بر روی مجموعه ای از کتاب ها تصور کرد ، که در آن یک نام خاص می تواند به تعریف خود ترجمه شود. authoritative nameserver آخرین مرحاه در جستجوی server name است. اگر authoritative nameserver نام به رکورد درخواستی دسترسی داشته باشد ، آدرس IP مربوط به hostname درخواستی را به DNS Recursor (کتابدار) که درخواست اولیه را ارائه داده است بازمی گرداند.

مراحل جستجوی DNS چیست؟

در بیشتر شرایط ، دی ان اس مربوط به ترجمه یک نام دامنه به آدرس IP مناسب است.

توجه: غالباً اطلاعات DNS lookup به صورت محلی در داخل کامپیوتر جستجوگر یا از راه دور در زیرساخت دی ان اس ذخیره می شود. به طور معمول ۸ مرحله در جستجوی دی ان اس وجود دارد. وقتی اطلاعات دی ان اس کش می شوند ، مراحل جستجوی دی ان اس حذف می شوند که باعث سریعتر شدن آنها می شود.

 DNS Resolver چیست؟

DNS resolver اولین توقف در جستجوی دی ان اس است و مسئولیت رسیدگی به مشتری را که درخواست اولیه را انجام داده است ، بر عهده دارد. resolver توالی سوالات را شروع می کند که در نهایت منجر به ترجمه URL به آدرس IP لازم می شود. توجه: یک جستجوی معمولی دی ان اس بدون کش شامل هر دو پرسش و پاسخ recursive و تکراری است.

۳ نوع درخواست DNS : 

Recursive query: در یک پرسش بازگشتی(recursive) ، سرویس گیرنده دی ان اس ایجاب می کند که یک سرور دی ان اس معمولاً یک حل کننده بازگشتی (DNS) درصورتی که حل کننده نتواند رکورد را پیدا کند ، با رکورد منبع درخواستی یا پیام خطا به مشتری پاسخ دهد.

Iterative query: در این شرایط سرویس گیرنده دی ان اس به یک سرور دی ان اس اجازه می دهد بهترین جواب ممکن را برگرداند. اگر سرور مورد پرسش دی ان اس مطابقت با نام درخواست را نداشته باشد ، ارجاع را به یک سرور دی ان اس معتبر برای سطح پایین تری از فضای نام دامنه باز می گرداند. سپس کاربر دی ان اس از آدرس ارجاع پرس و جو می کند. این فرایند با سرورهای اضافی دی ان اس در زنجیره پرس و جو ادامه می یابد تا زمانی که خطا یا وقفه زمانی رخ دهد.

Non-recursive query: این معمولاً هنگامی اتفاق می افتد که کاربر resolver DNS از یک سرور DNS برای رکوردی پرس و جو کند که به آن دسترسی دارد یا به دلیل معتبر بودن رکورد یا وجود رکورد در داخل کش آن. به طور معمول ، یک سرور DNS سوابق DNS را برای جلوگیری از مصرف پهنای باند اضافی و بارگیری در سرورهای بالادست ، ذخیره می کند.

Browser DNS caching

مرورگرهای وب مدرن به طور پیش فرض برای ذخیره کش رکوردهای دی ان اس برای مدت زمان مشخصی طراحی شده اند. هدف در اینجا واضح است؛ هرچه cach DNS به مرورگر وب نزدیکتر شود ، برای بررسی کش و درخواست صحیح از آدرس IP ، مراحل پردازش کمتری باید انجام شود. هنگامی که برای رکورد دی ان اس درخواست می شود ، کش مرورگر اولین مکانی است که برای رکورد درخواستی بررسی می شود.

 

سرورهای اصلی و ثانویه DNS

عملکرد اصلی DNS وضوح نام است. این نوعی معماری است که نام ها را برای آدرس ها تطبیق می دهد به طوری که وقتی کاربر سعی می کند به یک کامپیوتر دیگر در یک شبکه دسترسی پیدا کند ، او را به آنجا راهنمایی می کند. وقتی یک آدرس وب را وارد می کنید ، به عنوان مثال ، www.get.tech ، ارائه دهنده خدمات اینترنت شما دی ان اس مرتبط با نام دامنه را مشاهده می کند .IP  دوستانه با ماشین ترجمه می کند . سرورهای دی ان اس نام‌های دامنه‌ها را به آدرس‌های IP متناظرشان مطابقت می‌دهند. وقتی یک نام دامنه را در مرورگر خود وارد می‌کنید رایانه شما با سرور دی ان اس موجود تماس گرفته و آدرس IP مرتبط با آن نام دامنه را می‌پرسد. سپس رایانه شما به آدرس IP وصل می‌شود و صفحه وب مربوطه را برای شما بارگذاری می‌کند. سرورهای دی ان اس که مورد استفاده قرار می‌دهید معمولاً از سوی شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنتی ISP ارائه می‌شود. اگر از یک روتر استفاده می‌کنید رایانه شما از خود روتر به عنوان یک سرور دی ان اس استفاده می‌کند؛ اما روتر درخواست‌های شما را به سرورهای دی ان اس شرکت ISP ارسال می‌کند

چرا می توانید تنظیمات DNS Server خود را تغییر دهید؟

ر نمی‌دانید DNS چیست یا تاکنون اقدام به تغییر آن نکرده‌اید، باید بگوییم شما در حال استفاده از DNS پیش فرض شرکت ارائه دهنده اینترنت (ISP) تان هستید که متأسفانه این کار معایبی دارد. اولین عیب DNS های پیش فرض امکان ثبت و پایش تمامی فعالیت های اینترنتی شما است، حتی بازدید از وب سایت‌های رمزنگاری شده یا اپلیکیشن های امن هم بی فایده است. همچنین ممکن است علایق و فعالیت‌های شما مورد تحلیل قرار بگیرد و از آن برای نمایش تبلیغاتی که می‌توانند برای شما جذاب باشند استفاده شود. اما DNS های پیش فرض یک عیب بزرگ دیگر نیز دارند و آن سرعت پاسخ‌دهی پایین است که می‌تواند علی رغم پهنای باند بالا ارتباط اینترنتی، به تأخیر در بارگذاری صفحات و اجرای برنامه‌های اینترنتی بیانجامد. هرچند لزوماً ISP ها به فعالیت‌های شما سرک نمی‌کشند، اما هنگامی که از DNS های پیش فرض آنها استفاده می‌کنید، عملاً این امکان را به آنها می‌دهید. باید تاکید کرد استفاده از DNS پیش فرض ISP ها هیچ مزیت خاصی ندارد و با تغییر آن به یک DNS ثالث، از مزایایی چون حریم خصوصی محافظت شده و سرعت پاسخ‌دهی بهتر برخوردار می‌شوید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *